Archief | juli, 2011

Het drama van het Wolkentoetje

25 Jul

Nou, dat was even lekker thuis komen 2 uurtjes geleden… 1e Vijf minuten eerst alle aandacht naar Rens, zodat ik daarna nog even met de oppas kon bijpraten. En dat ging eigenlijk prima, totdat….. Rens naar de keukendeur liep en deze wilde openen. Hij weet dat we altijd samen naar buiten gaan, dus ik benoemde dat even en draaide de deur in het slot en haalde de sleutel er af.

En toen barstte de bom. Huilen, schreeuwen en op mijn benen inbeuken. En dat… tja dat mag niet. Dus meteen op de stoute stoel met de time-timer en ik naar buiten de oppas uitzwaaien. Na 5 minuten time-timer de zware klus om een zeer overstuur en hysterisch verdrietig mannetje te kalmeren, want hij had zo graag mee willen uitzwaaien. Nou, dat duurde wel even. Eenmaal bedaard, begon meneer weer te krijsen dat hij honger had. Prima, eten op tafel en bikken maar. Nou, dat ging weer op zijn elfendertigst… Meneer had ZO’N honger… in een toetje en chips. Niet in zijn avondeten. Stuiterbal kent de regels: bordje leeg, is toetje en chipjes na. (Alhoewel we hem het toetje evengoed nooit onthouden, krijgt hij toch wel, want ik moet er ergens toch wat melkproduct in krijgen). Anyway, Joop klaar, ik klaar. Na bijna een half uur ben ik gaan opruimen. Meneer bleef zeuren om chips, ik bleef de regel herhalen. Gaf hem ook de keus het eten te laten staan, maar dan geen chipjes na. U raadt het al: wederom drama all over. Bijna een uur lang.

Echter at hij tot mijn verbazing toch het bord leeg en huilde verder om zijn toetje. Bordje was leeg, ik het toetje pakken… Had Joop toch de verkeerde toetjes gehaald, die Rens absoluut niet lust! Geen Dr. Oetker Wolkentoetjes, maar de Almhof chocomousse toetjes! U raadt het alweer: drama op dat moment NIET meer te overzien. Enfin, na veel troosten snel dat bakje chips tevoorschijn getoverd, waarna de rust langzaam weer terugkeerde.

En zo sluiten we deze maandagmiddag/avond weer af. Een aller zieligst mannetje die toch netjes zijn bord leeg eet, om uiteindelijk dat langverwachte maar dan verkeerde toetje voorgeschoteld te krijgen, mama die zojuist toch maar even dat paracetamolletje heeft gepakt en arme papa, die zich van geen kwaad bewust was. Rens is net met papa mee naar boven gegaan en ligt nu heerlijk te knorren. Het mannetje was doodmoe na een dagje kdc en alle drama’s thuis. Hoop dat hij lekker slaapt, maar verwacht wel nog wat naweeën van het toetjesdrama. We zullen het wel zien.

Note to self: morgen even Dr. Almhof chocomousse toetjes halen. Dan offer ik mezelf wel weer op om die Wolkentoetjes weg te werken….

Advertenties

Tranen van trots

17 Jul

Gisteren was een erg leuke dag. Een erg bijzondere dag. Rens mocht mee in de line-up bij de wedstrijd Weerter selectie – Roda JC. En daarnaast was hij ook nog eens uitgekozen om de bal af te mogen trappen!

De afgelopen week geoefend, veel over verteld en vooral regelmatig zijn animo voor dit gebeuren gecheckt! We vonden het erg spannend. Zal het goed gaan, zal hij het nog wel willen doen? Voor elk denkbaar scenario hadden we een back up plan en back up jongetje klaar staan.

Nadat ik had geholpen om 23 kids uit de kleren en in de tenues te krijgen, en talloze schoenveters had gestrikt, was het zover. Ik was van te voren al even met Rens bij de scheidsrechter geweest om kennis te maken en om hem even in te lichten over Rens en om hem te vragen Rens bij elke nieuwe actie de instructies te herhalen.

De foto’s en de video, inmiddels verspreid over talloze social media, spreken voor zich. Het ging goed, het ging geweldig! Het ging fantastisch! En terwijl ik wat foto’s maakte, volgde manlief met de camera alles op de voet. Wat heeft hij hiervan genoten! Joop heeft zelf jaren op een vrij hoog niveau gevoetbald en het heeft hem altijd leuk gevonden als Rens in de toekomst mogelijk ook interesse voor voetbal zou krijgen en zelf ook zou gaan voetballen.

Of die interesse er is, of nog komt…, of het überhaupt mogelijk zal worden… dat zal de toekomst moeten uitwijzen. Het maakt ook niet uit voor Joop. Gisteren liep Rens  mee met de spelers en de arbitrage, hij ging mee op de foto met beide elftallen en vervolgde zijn weg richting het doel met de bal en de scheidsrechter, die hem telkens weer een schopje tegen de bal in zijn oor influisterde. En toen dan eindelijk de keeper “gepasseerd” werd en hij de bal in het net schoot, ging er een groot gejuich en applaus voor Rens op!

Rens draaide zich naar mij om en riep: “Mamaaaaaa! Ik heb gewonnen!” De tranen schoten Joop in de ogen. Dit grote voetbalmoment van onze zoon pakt hem niemand meer af. En ik? Ik loop al 24 uur met een enorme grijns op mijn gezicht, met die heerlijke leuke beelden op mijn netvlies gebrand.

Met dank aan het fantastische arbitrale trio, die Rens helemaal onder hun hoede hebben genomen! We hebben er gisteren in de feesttent na afloop van de wedstrijd nog even samen een biertje op gedronken met de drie heren!

De REC-jes komen langzaam in zicht…

12 Jul

Vandaag evaluatiegesprek van Rens gehad. We mogen weer een ritje in de achtbaan. Na de zomervakantie volgt weer een volledige ronde met alle testen, waarna we hopelijk betrouwbare IQ gegevens hebben. Vervolgens zal aan de hand van de testresultaten bekeken worden, of hij mogelijk al in het nieuwe jaar op speciaal onderwijs kan starten (wordt in januari leerplichtig) of toch nog een jaartje op zijn huidige plekje blijft om verder voor te bereiden op s.o. (dan wordt het leerplichtontheffing aanvragen).

Heel voorzichtig werden we er op gewezen om sterk rekening te houden met speciaal onderwijs in de toekomst. Hoe dan ook. Gelukkig waren we zelf ook al eerder tot die conclusie gekomen. Dus een erg grote schok was het niet. Het regulier onderwijs zal voor Rens gewoonweg niet/erg moelijk haalbaar zijn.

En nu wordt het dus weer in spanning afwachten… Vorig jaar haalde hij bij de test een IQ van 75, echter werd deze erg onbetrouwbaar geacht. Benieuwd wat de volgende score wordt… Wordt het het stempel beneden gemiddeld, wordt het laag, wordt het REC3 of wordt het REC4? Kan hij toekomstig in Weert blijven, of gaan we verder van huis?

Krijgt ons mannetje de school stempel verstandelijk beperkt of wordt het de psychiatrische stoornis en gedragsprobleem? Either way moet ik aan beide termen even een plaatsje geven. Ik vind het tenslotte even niet niks.

We gaan weer een achtbaanritje maken. Nu zijn we echter weer 2 jaar verder sinds we in de eerste rit werden gegooid. Gelukkig hebben we inmiddels al een beetje geleerd om het allemaal maar rustig op ons af te laten komen. LVG, psychiatrische stoornis, gedragsprobleem… Whatever.  Sticks and stones may break my bones (but words will never hurt me).  Wij blijven gewoon nog even lekker stug bij: dit is Rens! Hij is anders. Hij heeft de autistische stoornis en kan wat gek en vreemd en boos doen. Maar vooral is hij heel lief, hartverwarmend, goudeerlijk en bijzonder grappig. Dit is Rens, voor ons een bijzonder gewoon jongetje. En gewoon heel bijzonder!

Er is later nog tijd genoeg om met de opgeplakte labeltjes door het leven heen te worstelen…