Archief | augustus, 2011

Het sleepduim-syndroom

28 Aug

Als klein meisje eind jaren ’70/begin ’80 gingen wij thuis natuurlijk met de tijd mee! Wij hadden een Commodore 64 en een Atari spelcomputer in huis. En wat waren de spelletjes destijds toch allemaal simpel, maar zo leuk! Pacman, met de joysticks tegen elkaar tennissen (lees: twee verticale balkjes die een stuiterend vierkantje moeten raken), een spelletje waarmee je in de ruimte aanvallende objecten (lees: vierkantje, ronde, sterretjes objecten etc.) moest beschieten, een auto race spelletje en natuurlijk niet te vergeten: mijn diverse handcomputerspelletjes van Donkey Kong!

Die spelletjes tijd is natuurlijk inmiddels al lang voorbij. Das war ein Mal… Tot op heden zijn wij ook nog niet in het bezit van een DS, of een Wii of een PS2, 3 of welke uitvoering dan ook. Gewoonweg omdat het ons niet boeit. Uiteraard beschikken we wel over diverse gezelschapsspelen, waarbij Rummikub een favoriet is.

Al maanden hoor en lees ik overal over een blijkbaar bijzonder amusant, maar ook zeer verslavend spelletje genaamd: Angry Birds. Geen idee wat het was, hoe het eruit zag of waarom het toch zo verslavend zou zijn. Tot gisteren……

Gisteren zat ik alleen in de speeltuin met Rens en sloeg de verveling even toe. Opeens moest ik aan Angry Birds denken, en voor ik het wist, zat ik het spel op mijn Galaxy S te downloaden. Gewoon… uit nieuwsgierigheid en uit verveling.

BIG MISTAKE! Gevolg??? Van ca. 18:30 tot 23:00 alleen maar hilarisch krijsende vogeltjes met een katapult liggen afschieten op irritant knorrende varkentjes! Om 23:00 maar uitgegooid, omdat ik dat ene level gewoonweg niet kon behalen en de frustratie toesloeg! Daarmee raakte mijn linkerduim ook al lichtelijk overbelast van het telkens naar links slepen van de katapult. Jazeker: beginverschijnselen van de sleepduim!

Conclusie: ook ik ben ten prooi gevallen aan de verslaving die Angry Birds heet… Met bijna 37 jaar op de teller, zit ik hier bij iedere gelegenheid varkentjes af te schieten en schiet al het overige er vandaag nogal bij in. Mijn telefoon is nu leeg gespeeld, maar hangt al weer aan de oplader. Met het schaamrood op de kaken, ga ik nu even wat in huis doen, zodat we de boel weer aan kant hebben.

Groet en een fijne dag,

ABA Lonneke (de zoveelste Angry Birds Addict…)

Advertenties

Salaam Aleikum! يومك سعيد

25 Aug

Alweer bijna een week terug van onze heerlijke vakantie in het zonnige en warme Egypte… en alweer bijna de eerste werkweek achter de rug… Wat gaat het toch weer snel.

Maar wat hebben we het toch fijn gehad! Rens heeft zich bijzonder goed en snel aangepast aan de nieuwe omgeving en aan een nieuw dagritme- en schema dat we daar na 2 dagen duidelijk in onze dagelijkse routine hadden. Nou ja… bijna dan. Fatsoenlijk eten is een drama gebleken, waardoor hij zodoende 2 weken op pannenkoeken, friet, chips en fanta geleefd heeft. Hemels voor hem, frustraties voor ons. Maar ach ja, het was vakantie, zullen we maar zeggen… 😉

Meneertje was al vrij snel populair bij sommig personeel. De vele “ah hello my sweet habibi” suizen nog na in mijn hoofd. Nu zal het ook wel hebben geholpen dat Rens regelmatig de “baksheesh” aan de meneertjes mocht geven. Dagelijks hier en daar een fooitje van een euro maakt toch wel veel verschil en voorziet je dagelijks van je vaste bedjes aan het zwembad, het koudste biertje op het resort etc. etc. etc.

En na 2 weken louter luieren, liggen, veel eten en vooral zo min mogelijk inspanning (want dat is gewoon onverantwoord in zo’n warm land 🙂 ), zijn we weer thuis. Opnieuw in het dagelijkse ritme thuis, werken, kdc, bedrituelen, structuur en vooral: aardappelen, vlees en groente! Goed, hij werkt nog niet helemaal mee (met de schijf van vijf dan), maar het begin is weer gemaakt en we verwachten volgende week weer volledig terug en up and running te zijn!

Tot die tijd genieten we nog even na met de foto’s en de film en wens ik iedereen een Tesbah ala Ghier, dan wel een goede nacht voor straks!

Salaam! مع السلامة