Archief | december, 2011

Einde IGB in zicht? Gaan we solo?

12 Dec

We zijn al weer een jaar verder… Ik schrik er even van. Al WEER EEN JAAR verder! Vorig jaar december vonden een viertal observaties plaats t.b.v. de opstart van de Intensieve Gezins Begeleiding. Wij kregen Marjo toegewezen. Een fantastische vrouw met enorm veel kennis in huis als het op kinderen met ASS aankomt. In januari van dit jaar startte het geheel. Marjo kwam bijna elke (!) week, dan wel om de andere week, op verschillende tijdstippen bij ons thuis om Rens en ons drietjes samen te observeren, te sturen en te begeleiden. Van twee ondergesneeuwde en soms wat radeloze ouders zijn we in een jaar tijd gegroeid naar ouders met meer kennis,  meer structuur, meer voorspelbaarheid en meer duidelijkheid.

Wij begrijpen al ietsjes beter wat er 24/7 in Rens’ hoofdje omgaat. Samen met Marjo hebben we al aardig wat mijlpalen met Rens bereikt. Zaken die voor andere ouders met nog veel jongere en “normale” kinderen zo vanzelfsprekend zijn. Maar voor ons telkens weer een feestje waard… Het is thuis wel een beetje veranderd. Huize Picto is een feit!  Op de toiletten hangen picto reeksen. Op de badkamer hangen picto reeksen. Op Rens’ slaapkamer hangen picto reeksen. En in de woonkamer hangt een grote magnetische week planner, met wederom… picto reeksen. Nooit gedacht dat deze Rens en ons zo goed zouden gaan helpen. Maandenlang riep Marjo: visualiseren! Heel langzaam zijn we overstag gegaan en hebben we ons er in verdiept. En het werd steeds rustiger in huis. Duidelijker. Voorspelbaarder. Gestructureerd. Inmiddels heb ik programma’s op de pc met tot wel 15.000 picto’s die alle leeftijden en alle mogelijke scenario’s beslaan. Dus… ik kan vooruit!

Vrijdag a.s. komt Marjo weer. Huiswerk voor ons deze keer: onze hulpvraag opnieuw bekijken. Onze hulpvraag… ? Joop en ik hebben er over nagedacht, over gesproken, gezocht, gepiekerd. Om ten slotte tot de conclusie te komen dat we het eigenlijk wel onder controle hebben… Voor dit moment althans. Verbaasd kijken we elkaar aan. “Ja maar, met Rens dit…”  Dat hebben we al getackeld. “En met Rens dat…”  Hebben we ook onder controle. We hebben het gewoon onder controle!!! Begin dit jaar werd ik op Twitter toegevoegd aan een lijst Ervaringsdeskundigen. Zo voelde dat toen absoluut niet. En nu, bijna een jaar later, voel ik me wel degelijk thuis op die lijst. Al heel wat ervaring rijker en door de vele uitwisseling van informatie heel veel wijzer geworden, dan wel steeds vaker zelf geraadpleegd en een andere (auti)ouder tot hulp geweest. En dat voelt goed!

Enerzijds glim ik van trots! Trots op mezelf, trots op Joop en trots op ons kleine bijzondere mannetje! Anderzijds slaat de paniek me om het hart. Geen hulpvraag meer? Dat betekent dat dan voor nu de IGB binnenkort afgesloten zal gaan worden. Onze steun en toeverlaat gaat ons loslaten. En dan slaat de onzekerheid weer toe. Gaan we het wel redden, gaat het ons wel lukken? Ben ik klaar voor de valkuilen, kan ik de auti-bril al opzetten? De antwoorden zijn ja, ja, nee en nee. Ja, we gaan het redden, ja, het gaat ons lukken. Nee, de valkuilen blijven valkuilen. En heten niet voor niets valkuilen. Er zullen vast wel momenten komen dat de continue alertheid verslapt en tja… dan slaat de valkuil toe. En nee, ik kan bij lange na nog niet de auti-bril opzetten, maar dat komt nog wel. Naarmate Rens ouder wordt en meer aan ons zal kunnen terugkoppelen over zijn belevingswereld. Daarnaast staan er aardig wat lezingen en workshops op mijn verlanglijstje die de auti-bril stukje bij beetje dichterbij zullen brengen. En last, but not least, omring ik me tegenwoordig met fantastische mensen, die in het zelfde schuitje zitten dan wel enorm veel kennis in huis hebben, en me tot nu toe altijd van raad, steun en vele opbeurende woorden hebben voorzien, als het weer eens valkuilen-dag was.  Lieve Twitter en FB auti-ouders-vrienden: mede dankzij jullie ben ik waar ik vandaag ben. Dank, dank, dank!

En tot die tijd… mogen we straks in het nieuwe jaar solo verder. Voor nu. Wat vreselijk spannend. Maar ook weer een behaald succes voor Joop en mij. Deze twee auti-ouders komen er wel… Auti-parents kick ASS!

Advertenties