Archief | april, 2012

Baby in de buik perikelen…

25 Apr

Wat het tij toch weer kan keren in enkele weken…

Van het afsluiten van de IGB en met trots en een beetje angst ons solo avontuur tegemoet… naar een dringend overleg met team Rens… Of het ons ook opgevallen was, dat Rens erg druk is recentelijk? Ja. Of wij ook meer moeite hebben om hem, middels nog meer structuur en nog meer duidelijkheid, de rust terug te laten herpakken? Ja. Of wij ook hebben opgemerkt dat sommige hinderlijke geluiden terug zijn? Ja. Al dat en nog meer hebben wij ook opgemerkt. Dan komt het weer, dan gaat het weer… Weer een fase, dachten we.

Maar nieuw en voor het eerst was vorige week de melding, dat Rens momenteel stil staat. Er wordt zelfs gesproken van een terugval. De leiding op het cvo heeft grote moeite hem te sturen. Zijn gedrag hindert en schrikt klasgenootjes af. Hij verkeert vaak volledig in zijn eigen wereld en laat zich hier moeilijk uithalen. De gebruikelijke hulpmiddelen om Rens te helpen, helpen niet meer goed… Er moet ingegrepen worden. Om te beginnen is de afsluiting van de IGB terug gedraaid, worden de sessies weer op twee wekelijkse basis hervat en is er gisterenavond al een overleg geweest en een actieplan opgezet. We halen even diep adem en gaan er mee aan de slag. Ik ben er van overtuigd dat we Rens hier wel uit kunnen halen. Dat moet gewoon, want op dit moment staat hij stil. En stilstand is achteruitgang. We moeten vooruit. Rustig in zijn eigen tempo vooruit. Tot mijn grote blijdschap is het voetbalseizoen bijna ten einde en kunnen wij binnen nu en 2 weken samen al onze aandacht en tijd hierin steken, totdat het nieuwe seizoen weer in augustus van start gaat. Schouders er maar weer extra onder! Komt goed. Komt echt wel weer goed…

Dat hoofdje zit zo vol. Zo verschrikkelijk vol. Hij hoort en ziet zo veel wat hij op zichzelf betrekt en wat een eigen leven gaat leiden. Al twee keer eerder was hij erg onder de indruk van mevrouwtjes met een baby in de buik. Vervolgens had ik ook een baby in mijn buik. Felicitaties volgden al snel in zijn klappertje… dat vroeg dus weer even om een correctie en een korte uitleg. Vanavond de vraag of ik volgende week ook weer een baby in mijn buik heb? Nee, zei ik. Mama heeft en krijgt geen baby in de buik, in de veronderstelling dat het hier weer mee afgedaan was. Waarna Rens begon te huilen en ik vroeg wat er nu was. Ik wil ook zo graag een zusje, was het snikkende antwoord. Ik stond met mijn mond vol tanden. Waar dit nu weer vandaan komt? Van alle kindjes met de broertjes en zusjes natuurlijk… Zucht… Hoe moet ik een kind van 5 uitleggen dat hij geen broertje of zusje gaat krijgen. Moet ik überhaupt wel tekst en uitleg geven? Gelukkig werd er snel afleiding gevonden in een filmpje van Pieter Post dat op tv kwam en was deze issue voor nu weer even afgedaan. Gelukkig…  Geen idee wat ik hier de volgende keer mee aan moet. Het negeren van het onderwerp en het afkappen van het vraaggesprek wordt moeilijker. Dus zullen de beste afleidingsmanoeuvres ingezet moeten worden. We gaan het wel zien… De arme lieve schat… wat een onbegrip, frustratie en verdriet zat er toch in vanavond.

Lieve Rens, lang hebben we nagedacht en getwijfeld om jou een broertje of zusje proberen te geven, maar uiteindelijk zijn we toch tot een zeer weloverwogen besluit gekomen om niet voor een “brusje” voor jou te gaan… en dus al onze beschikbare liefde, tijd en aandacht in jou te steken. Ooit op een dag in de toekomst gaan we je dit uitleggen. En doe mama nu even een plezier ja…  en knoop goed in je oren dat mama GEEN baby in de buik heeft of krijgt! Vergt anders weer veel tekst en uitleg her en der… 😉

Advertenties

Paar ditjes & datjes

9 Apr

Weer een paar nieuwtjes te melden sinds de laatste blog.

Te beginnen met onze gezinsbegeleidster.  Zij heeft mij vrijdag jl. laten weten het eindverslag te gaan opmaken en ons gezin “af te sluiten.” We hebben het dus allemaal onder controle. Alles wat ze ons heeft kunnen leren en meegeven, heeft ze met ons gedeeld. We gaan nu dan toch echt solo. Ik durf het wel aan, ik ben er wel klaar voor. We zijn redelijk goed klaar gestoomd in de basis en al aardig thuis geraakt in de nieuwe en complexe wereld, die autisme heet.  En net als elke dag, blijven we er gewoon het beste van maken!

Een ander nieuwtje heeft de ziekte van Darier of Darier-White. Na ca. 6 weken brandende, jeukende pijn en uitslag in mijn hals en nek, diverse hormonenzalfjes, een antihistamine kuur en een prednison kuur (allen zonder resultaat), uiteindelijk toch maar op consult geweest bij de dermatoloog, waar ook meteen voor de zekerheid een biopt werd afgenomen. Tot mijn grote verbazing bleek de kweek positief te zijn. En dus wel voor eerder genoemde ziekte. (Nog) niets ernstigs, maar wel vervelend. Het betreft een blijkbaar zeldzame erfelijke huidziekte, welke hopelijk goed onder controle te houden is. De ziekte toont zich nu bij mij in een lichte vorm, op slechts enkele lokale plekken en het is nu rustig en redelijk onder controle. Het vergt enkele aanpassingen en alertheid op bepaalde triggers, maar dat komt wel goed. Als dit het ergste is, wat mij ooit zal overkomen… Er zijn tenslotte veel ergere dingen. Als ik het toekomstig zo kan houden, zoals het nu is, dan hoor je mij niet klagen!

Ook iets om zeker niet over te klagen: de zomervakantie is weer geboekt! Ons wachten weer 2 heerlijke weken op een heerlijk resort in het altijd zonnige en warme Egypte! Goed…voor mij weliswaar oppassen geblazen voor eerder genoemde triggers, maar geen reden om niet te gaan! Wat kijken we hier toch weer naar uit!

Terug naar ons stuiterballetje. Meneer maakt het goed. Hij is wel erg onrustig de laatste 2 weken, hetgeen we nog naarstig de oorzaak van proberen te achterhalen. Dit gaat veel gepaard met vreemde mimiek en boos gedrag. Ook op het cvo wordt dit duidelijk waargenomen en worden veel extra rustmomenten ingezet. Maar verder groeit en ontwikkelt hij lekker in zijn eigen tempo door. Binnenkort wacht ons weer de herindicatie aanvraag bij het CIZ.  Pfff… al weer ja… In juni en december nog ingediend. Deze zullen wij weer gaan indienen tezamen met een nieuwe leerplicht ontheffing. De huidige ontheffing loopt maar tot 1 september, maar het mag duidelijk zijn, dat een nieuwe ontheffing wenselijk is, daar Rens nog ver verwijderd is van deelname aan speciaal basis onderwijs. Met de nieuwe indicatie kunnen we dan nog even een jaartje verder voorbereiden. Verder staat in het najaar het eerder uitgestelde nieuwe intelligentie onderzoek gepland. De uitkomst van dit onderzoek zal cruciaal zijn voor ons vervolg traject.

Zwemles! Rens is twee weken geleden gestart! Tot onze grote blijdschap vindt hij het dusverre erg leuk en is hij niet bang. Hiermee hebben we dan al heel wat gewonnen, lijkt me. We hopen dat hij dit plezier er in houdt en dat we ergens over ca. 1,5 – 2 jaar (?) een foto van het zwemdiploma A kunnen posten!

Tot dusverre weer een kleine update. Een paar ditjes en datjes. Een paar ups & downs. Maar al het goede overheerst! En zo wil ik het vooral graag houden!