Archief | december, 2012

Woord van dank en Feliz Navidad!

23 Dec

Enorm overdonderd van over de 450 nieuwe hits op mijn blog sinds vrijdag… en nog steeds bezig om alle reacties, vol steun, begrip en geweldige tips te lezen en te beantwoorden overal! Lieve lezers en volgers: dank jullie wel, voor jullie belangstelling en fijne reacties! Een enorme steun om zoveel herkenning terug gekoppeld te krijgen en je zo begrepen te voelen. Ook buiten het ASS netwerk, zijn de reacties gewoonweg hartverwarmend. Overweldigend gewoon…

Ik wens iedereen hele fijne kerstdagen en voor 2013 alles wat wij voor onze kanjers van kinderen, maar ook voor onszelf, mogen wensen!

Aan allen: een Feliz Navidad! Speciaal uitgebracht en met medewerking van: Lonneke, Joop en Rens! ūüôā

http://www.jibjab.com/view/k00rbAx2C7CusjoiMHuk

Advertenties

Het soms even helemaal zat…

21 Dec

Natuurlijk vind ik het leuk om te zien. En fantastische prestaties van de kinderen. Eerlijk waar… Maar… fotootje school kerst¬†dinertje¬†hier, het zoveelste zwemdiploma daar, kindjes op weg naar het basis onderwijs, de eerste rapportjes, het leren lezen en schrijven, kinderfeestje zus, speel afspraakje zo… Rens zit nog nergens op school, de zwemles hebben we gestaakt, omdat het zelfs in het kleine groepje niet lukte en tot op heden hebben we een vervolg in¬†priv√©¬†les uitgesteld, omdat we er gewoonweg het geld niet voor kunnen vrij maken. Kinder feestjes zijn er niet, omdat er geen vriendjes zijn. Over twee weken is hij zelf jarig en hij roept al sinds de zomervakantie om een echt kinderfeestje. Iemand een adresje waar een stuk of drie/vier ¬†5-6 jarige geduldige acteurtjes ingehuurd kunnen worden? ūüėČ

Logeerweekendje hier, auti vrijetijd clubje daar… en geloof me: ik gun het iedereen van ganser harte, zij die het hebben, zij die het hebben gekregen… een godsgeschenk dat een indicatie en budget ter beschikking zijn gesteld. Als ik de energie had, zocht ik voor mijn part naast mijn 36-urige baan er nog een baantje bij voor in de avonduren of nachten, alleen maar om Rens ook naar zo’n clubje te kunnen laten gaan, en met een of meerdere lotgenootjes te kunnen laten spelen. Zonder raar aangekeken te worden, zonder genegeerd te worden, zonder gepest te worden, zonder stom en dom genoemd te worden…

En dan… ¬†hoor ik mezelf weer mopperen op Rens… of het even wat rustiger kan, of het continue imiteren van een brandweer sirene even mag stoppen, of het vreselijk hinderlijke¬†neuri√ęn¬†even gepauzeerd kan worden… En als mijn emmer dan overloopt, hoor ik mezelf mijn stem tegen hem verheffen, of hij alsjeblieft niet even 5 minuten normaal kan doen? Hem vraag waarom hij mij telkens zo boos maakt, terwijl ik hem toch duidelijk heb aangegeven dat iets niet mag en wat de consequenties zijn? En op mijn allerslechtste momenten, als alle energie uit me gezogen is en ik gewoonweg het zgn. “neutrale reactie beleid” niet meer kan opbrengen, werp ik hem toe wat hij toch een rot kind kan zijn. Waarop hij dan weer terug roept dat hij mij niet lief en leuk vind, waarop ik dan weer in mijn frustratie en uitputting, hem mee deel, dat hij dan misschien maar lekker ergens anders moet gaan wonen, zodat papa en mama rust hebben… waarvan hij natuurlijk weer vreselijk schrikt, en overstuur raakt, en ikzelf weer breek en met een vreselijk schuldgevoel, mijn mannetje weer een kwartier lang vast houd, knuffel, gerust stel en troost, omdat ik zoiets natuurlijk NOOIT had mogen zeggen…

En we zijn moe. Al de hele week ligt hij ’s nachts in zijn slaap te schreeuwen, boos op iets of iemand, heeft een vreselijke grote mond de laatste tijd, verzet zich tegen alles, op alle mogelijke plekken, en ziet ongezien kans om dingen uit te vreten, die weer de nodige tijdrovende poets- en herstelwerkzaamheden in huis vergen. Diepe zucht…

Ik schaam mij er niet voor om uit te spreken dat ik het soms even helemaal zat ben. Dat ik mijn zoon soms even helemaal zat ben. Dat dit niet het leuke en normale gezinsleven is wat ik ooit voor ogen had.

Maar gelukkig zijn ook dit de moment opnames. Want ik zou mijn kereltje uiteindelijk voor geen goud willen en kunnen missen. Morgen weer gewoon met Rens de stad in en naar de super en al wat meer op de lijst staat. Laat de mensen maar kijken, en denken en oordelen. ¬†Het kan me werkelijk waar, niets schelen. En het onderwijs… dat komt nog wel, en de vriendjes misschien ook. En die zwemles gaan we hoe dan ook weer zo snel mogelijk proberen op te starten. En het CIZ dan wel BJZ kunnen volgend jaar WEER een aanvraag van me verwachten. En dat feestje over twee weken? Dat komt er ook! We nodigen gewoon flink wat volk uit en maken er voor Rens een hele fijne gezellige dag van!

Maar af en toe…. ja…. ben ik het even helemaal zat. En dan helpt het heel goed, om dit hier van me af te schreeuwen en in menig oogpunt misschien, van me af te zeuren. Ik ben het in ieder geval weer kwijt nu. Van me af geschreven, potje gejankt en de ergste frustraties kwijt. De dip (tijdens dit eerder over geblogde “terugval moment”) is weer op zijn retour. En dan nu weer even diep adem halen. Er wachten ons een gezellige kerstavond en gezellige kerstdagen. En DAAR gaat NU de focus op.

En met dit doel voor ogen, wens ik iedereen hele fijne kerstdagen en voor 2013 rust, structuur, harmonie… en mooie, kostbare momenten en mijlpalen… en geluk en plezier… en dat alles in goede gezondheid.

Liefs,

Lonneke