Het soms even helemaal zat…

21 Dec

Natuurlijk vind ik het leuk om te zien. En fantastische prestaties van de kinderen. Eerlijk waar… Maar… fotootje school kerst dinertje hier, het zoveelste zwemdiploma daar, kindjes op weg naar het basis onderwijs, de eerste rapportjes, het leren lezen en schrijven, kinderfeestje zus, speel afspraakje zo… Rens zit nog nergens op school, de zwemles hebben we gestaakt, omdat het zelfs in het kleine groepje niet lukte en tot op heden hebben we een vervolg in privé les uitgesteld, omdat we er gewoonweg het geld niet voor kunnen vrij maken. Kinder feestjes zijn er niet, omdat er geen vriendjes zijn. Over twee weken is hij zelf jarig en hij roept al sinds de zomervakantie om een echt kinderfeestje. Iemand een adresje waar een stuk of drie/vier  5-6 jarige geduldige acteurtjes ingehuurd kunnen worden? 😉

Logeerweekendje hier, auti vrijetijd clubje daar… en geloof me: ik gun het iedereen van ganser harte, zij die het hebben, zij die het hebben gekregen… een godsgeschenk dat een indicatie en budget ter beschikking zijn gesteld. Als ik de energie had, zocht ik voor mijn part naast mijn 36-urige baan er nog een baantje bij voor in de avonduren of nachten, alleen maar om Rens ook naar zo’n clubje te kunnen laten gaan, en met een of meerdere lotgenootjes te kunnen laten spelen. Zonder raar aangekeken te worden, zonder genegeerd te worden, zonder gepest te worden, zonder stom en dom genoemd te worden…

En dan…  hoor ik mezelf weer mopperen op Rens… of het even wat rustiger kan, of het continue imiteren van een brandweer sirene even mag stoppen, of het vreselijk hinderlijke neuriën even gepauzeerd kan worden… En als mijn emmer dan overloopt, hoor ik mezelf mijn stem tegen hem verheffen, of hij alsjeblieft niet even 5 minuten normaal kan doen? Hem vraag waarom hij mij telkens zo boos maakt, terwijl ik hem toch duidelijk heb aangegeven dat iets niet mag en wat de consequenties zijn? En op mijn allerslechtste momenten, als alle energie uit me gezogen is en ik gewoonweg het zgn. “neutrale reactie beleid” niet meer kan opbrengen, werp ik hem toe wat hij toch een rot kind kan zijn. Waarop hij dan weer terug roept dat hij mij niet lief en leuk vind, waarop ik dan weer in mijn frustratie en uitputting, hem mee deel, dat hij dan misschien maar lekker ergens anders moet gaan wonen, zodat papa en mama rust hebben… waarvan hij natuurlijk weer vreselijk schrikt, en overstuur raakt, en ikzelf weer breek en met een vreselijk schuldgevoel, mijn mannetje weer een kwartier lang vast houd, knuffel, gerust stel en troost, omdat ik zoiets natuurlijk NOOIT had mogen zeggen…

En we zijn moe. Al de hele week ligt hij ’s nachts in zijn slaap te schreeuwen, boos op iets of iemand, heeft een vreselijke grote mond de laatste tijd, verzet zich tegen alles, op alle mogelijke plekken, en ziet ongezien kans om dingen uit te vreten, die weer de nodige tijdrovende poets- en herstelwerkzaamheden in huis vergen. Diepe zucht…

Ik schaam mij er niet voor om uit te spreken dat ik het soms even helemaal zat ben. Dat ik mijn zoon soms even helemaal zat ben. Dat dit niet het leuke en normale gezinsleven is wat ik ooit voor ogen had.

Maar gelukkig zijn ook dit de moment opnames. Want ik zou mijn kereltje uiteindelijk voor geen goud willen en kunnen missen. Morgen weer gewoon met Rens de stad in en naar de super en al wat meer op de lijst staat. Laat de mensen maar kijken, en denken en oordelen.  Het kan me werkelijk waar, niets schelen. En het onderwijs… dat komt nog wel, en de vriendjes misschien ook. En die zwemles gaan we hoe dan ook weer zo snel mogelijk proberen op te starten. En het CIZ dan wel BJZ kunnen volgend jaar WEER een aanvraag van me verwachten. En dat feestje over twee weken? Dat komt er ook! We nodigen gewoon flink wat volk uit en maken er voor Rens een hele fijne gezellige dag van!

Maar af en toe…. ja…. ben ik het even helemaal zat. En dan helpt het heel goed, om dit hier van me af te schreeuwen en in menig oogpunt misschien, van me af te zeuren. Ik ben het in ieder geval weer kwijt nu. Van me af geschreven, potje gejankt en de ergste frustraties kwijt. De dip (tijdens dit eerder over geblogde “terugval moment”) is weer op zijn retour. En dan nu weer even diep adem halen. Er wachten ons een gezellige kerstavond en gezellige kerstdagen. En DAAR gaat NU de focus op.

En met dit doel voor ogen, wens ik iedereen hele fijne kerstdagen en voor 2013 rust, structuur, harmonie… en mooie, kostbare momenten en mijlpalen… en geluk en plezier… en dat alles in goede gezondheid.

Liefs,

Lonneke

Advertenties

9 Reacties to “Het soms even helemaal zat…”

  1. esther 21/12/2012 bij 21:58 #

    Mooi! En eerlijk en alleen daarom al mooi!! X

  2. Maris 21/12/2012 bij 22:16 #

    Zo recht uit je hart weer he? Heb je er al over nagedacht om contact te zoeken met het steunpunt mantelzorg van je gemeente? Misschien kunnen ze met je meedenken, ouderpraatgroep (met name voor de sociale contacten) en ook een vrijwilliger vinden die je soms even kan ontlasten. Ik snap je helemaal hoe verdomde zwaar het is zonder een budget waar je die extra dingen die je kind kan doen er gewoon niet is. Ik gun het al die anderen zo ontzettend, maar het helemaal op eigen kracht te moeten doen is gewoon loeizwaar. ❤

  3. Monique 21/12/2012 bij 22:28 #

    Pfff heavy Lon, maar ook diepe respect dat je dit zo op papier zet en ons zo een kijkje in jouw leven en gevoel geeft….kan me natuurlijk niet in jouw schoenen plaatsen maar mede door jou zal ik niet snel een oordeel over iemand vellen, je kent tenslotte de achtergrond niet. Dat 2013 jullie veel mooie, positieve en gelukkige momenten mag brengen! X

  4. francie 21/12/2012 bij 22:34 #

    Ontroerd door jouw verhaal. Zo mooi verwoord en wat heftig allemaal .

  5. Liesbeth 22/12/2012 bij 11:07 #

    Respect!

  6. Chelo 22/12/2012 bij 11:22 #

    puur zo als een gezins leven is, met een bijzonder kind fijne dagen x

  7. Sayde 22/12/2012 bij 11:58 #

    Herkenbaar en juist daarom raakt het mij zo. Weet dat je niet alleen bent en dat er meer ouders zijn die hiermee worstelen. Sterkte en hele fijne dagen toegewenst.

  8. Lieve Vermeulen(De Paepe) 23/12/2012 bij 13:17 #

    Beste Lonneke, het is niet makkelijk met een “boefje” -zoals je zelf zegt- als Rens in huis. Het is verdomde zwaar zelfs, maar zolang jullie er het geduld en vooral de moed voor kunnen opbrengen doen jullie natuurlijk al wat je kan om het hem naar de zin te maken en te verwennen en te verzorgen zoals ieder ander kind. Spijtig dat hij niet met al die andere kinderen kan spelen en gewoon “zijn ” zoals hen. Het is nu eenmaal zo en jullie zijn er voor hem in al zijn moeilijke en makkelijke momenten. Zolang jullie het kunnen dragen wens ik jullie het allerbeste. Alles opschrijven helpt echt wel. We wensen jullie bij deze dan ook veel geduld en kracht om van jullie gezinnetje een aangename plek te blijven maken, ongeacht wat de buitenwereld er soms over meent te denken.

    Johan en ikzelf wensen jullie allemaal een mooie Kerst als afsluiter van dit jaar 2012
    en voor 2013 een rustig en liefdevol begin.

    • abktranslate2012 21/04/2013 bij 13:22 #

      Ik stuitte toevallig op je blog toen ik voor de zoveelste keer raad aan het zoeken was over ‘hoe moet dat (vul in) met een autistische kind’. Onze jongste zoon heeft de diagnose ‘PDDNOS-maar-eerder-iets-op-de-spectrum (wat kunnen ze lekker duidelijk zijn soms, pfff)’ gekregen, helaas erg laat, toen hij pas een jaar of 12 was. Nu zitten wij met een puberende autist en ondanks oudercursus en af en toe wat psychologische steun voor hem (als hij wilt praten in die sessie’s wat vaak niet het geval is), is het een dagelijks gevecht. Al die gedachten en reactie’s van jou heb ik zo vaak meegemaakt. Petje af dat je het zo eerlijk en helder kan verwoorden. Sterkte met je zoontje – ik bewonder je kracht.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: